lunes, 8 de noviembre de 2010

EL ENFADO


Siendo el enfado una de las emociones básicas la trabajaremos con niños de 3-4 años, utilizando 2 sesiones de 20 minutos, divididas a su vez en dos partes de 10 minutos.

Previamente ambientamos y preparamos el aula: colgamos caretas enfadadas, separamos el espacio en zonas: zona audiovisual, de dibujo, de representación y de relajación.

Las actividades serán realizados por orden:

1ª SESIÓN.

1º. Sentaremos a los niños/as en el suelo delante del televisor.

2º. Les mostraremos caras de enfado y ellos tratarán de diferenciar el grado de enfado en ella.

2ªSESIÓN.

1º. Se le plantearán distintas situaciones donde el resultado final sea un enfado. Proseguiremos en la zona de representación con la actividad correspondiente (juego gestual).

2º. En la zona de relajación aprendarán a controlar la emoción por medio de la respiración.


OBJETIVOS

- Saber reconocer y expresar el enfado.

- Desarrollar la capacidad de canalizar y serenarse en el enfado.


CONTENIDOS

-Estrategias para expresar el enfado.

-Control de su emoción para que sepa actuar ante ella.


ACTIVIDADES

1ª Sesión:

1. Visualizarán escenas breves y sencillas de películas donde el niño identificará porqué se enfadan los personajes.

2. Se le mostrarán caras de enfado y el niño/a tendrá que decir si están muy enfadas o poco enfadadas.

2ª Sesión:

1. Plantear diferentes situaciones en las que el resultado final sea un enfado, que tendrán que representar con el dibujo de un rostro. A continuación harán muecas y gesticularán manifestando el enfado.

2. Tumbados en colchonetas iniciaremos ejercicios de relajación empleando la respiración con música de fondo.


MATERIAL

- Películas infantiles, folios y lápices, colchonetas, música relajante.
Elaborado por: Ana, Chus, Adela.

A tristura



Que é a tristura?

A tristeza e un sentimento, unha das moitas emocións humáns normais, ou estados de ánimo que temos todos. É a emoción que sentimos cando perdimos algo importante, cando nos decepcionou algo ou cuando ocurriu algunha desgracia que nos afecta a nos ou a outra persoa. Cando estés triste, é posible que teñas gana de chorar, e as veces che resultará difícil contelas bágoas. Pero probablemente o feito de chorar axudarate a sentirte mellor.

A finalidade das actividades propostas a continuación será para nenos dunha idade de 4-5 anos. O "obxetivo principal" constará de que os nenos/as empléen dalgunha maneira a emoción de tristura a través dos diferentes exercicios e se den conta do seu verdadeiro significado.



Actividades

Debuxo: A proposta é que os nenos/as se debuxasen nun folio cunha cara triste, moi triste, e pola outra parte do folio, todo o contrario, cunha cara feliz, moi feliz. Unha vez feito isto, utilizalo debuxo coma se fose unha careta e preguntaráselles cal é a cara que máis lle gusta, con cal se senten mellor ou cal cren que e mellor, cal prefiren, con cal se identifican habitualmente...

Canción: A intención e que coa intervención dos nenos/as, se chegue a bailar unha canción sobre emocións para subilo ánimo a modo de interpretación e expresión coa súa cara e o seu corpo.


Si tú estás feliz, túdebes aplaudir.(clap, clap)
Si tú estás feliz, túdebes aplaudir. (clap, clap)
Cuando te sientes contento,
En tu rostro está el refl ejo. (sonríe)
Si tú estás feliz, tú debes aplaudir. (clap, clap)

Si te sientes triste, tú debes llorar (“boo hoo”)
Si te sientes triste, tú debes llorar (“boo hoo”)
Cuando te sientes muy triste,
En tu rostro se percibe (pon una cara triste)
Si te sientes triste, tú debes llorar (“boo hoo")

(...)



Esta canción podédela atopar completa na seguinte páxina, fai "clik aquí" , na que tamén explica que os nenos con estas cancións, comezan a simular, descubrir e estimular a expresión das súas emocións, emplear novos términos, coordinar os seus movementos..


Representación: Mandamos aos pequenos/as esparcirse por toda unha aula de forma ampla e o que queremos conseguir e que expresen co seu corpo o que se lles veña a cabeza a través da música. Unha vez todos ben separados comezaremos cunha pouca de música moi lenta, triste, como melancólica coa que os nenos deberán camiñar dunha maneira lenta, como se lle
pesasen os pes ao camiñar, cunha expresión da cara triste..; e pouco a pouco iremos cambiando a música, aumentando o ritmo, con letras mais alegres, para que os nenos cambien as súas expresións. Deste modo verán dunha maneira mais positiva o feito de estar felices e deixar un pouco de lado o verse triste.

Lectura: Outra das actividades e a de contarlles un conto no que se vexa reflexada a emoción de tristura e no que o estar triste sempre ten un motivo polo que estalo e que dun xeito ou doutro sempre se pode solucionar e buscar de novo a alegría e a felicidade. Neste conto ("clik aquí")
pódese observar como o estar triste ven por un motivo e que se se deixa axudar todo se pode solucionar.



Obxetivos:
Recoñecer e experimentar os novos tipos de emocións.
Desenvolver a capacidade de representación mediante movementos corporais.
Potenciar a atención, a memoria e o pensamento.
Traballar a coordinación.

Contidos:
Coñecemento emocional.
Aumento das capacidades representativas.
Coordinación de movementos corporais.

Recursos:
Folios, pinturas, contos infantís e música variada.

Eva Álvarez y Andrea Pérez

ALEGRÍA :)

Introducción:

En la etapa de Educación Infantil, resulta de vital importancia desarrollar la expresividad del niño para favorecer más adelante posibles habilidades comunicativas y socio afectivas.
El conocimiento de las emociones más básicas (alegría, miedo, etc.) favorecerá a una mejor integración del niño y resultará efectivo dentro de su desarrollo personal. Por ello desarrollamos a continuación una Unidad Didáctica sobre una emoción que consideramos fundamental: LA ALEGRÍA.

Objetivos:

-Desarrollar capacidades lúdicas que ayuden fomentarla dentro del aula.
- Estimular el crecimiento personal del niño.
- Enseñar a: reconocerla, sentirla, expresarla y transmitirla.

Contenidos:

- Desarrollo emocional del niño/a en la Educación Infantil.
- Fomento de las relaciones interpersonales.
- Consolidación de la integración en el aula.
- Recursos educativos basados en experiencias lúdicas.

Dinámica de Trabajo:

- Preparación previa; puesta en común.
- Estructuración de contenidos y temporalización.
- Establecer resultados hipotéticos antes del inicio.
- Análisis y valoración de las distintas conductas del niño.

Actividades:

- Una sesión de Riso terapia: Los niños se colocarán en forma de “U” y cada uno en una colchoneta individual de forma que todos vean al monitor que realice la actividad. Con estas actividades pretende conseguir que los niños/as experimenten la sensación de alegría a través de la risa. La duración de esta sesión será de 1 hora. 40 minutos la actividad y los 10 minutos restantes de relajación, utilizando cuentos y música relajante de fondo.
- Actividades plásticas con música: Ponemos cartulinas grandes sobre las mesas para que los niños con sus manos llenas de pintura utilicen su imaginación. De fondo pondremos canciones infantiles divertidas. La duración de esta actividad va a ser de 20 minutos.


- Mini teatrillo con títeres: Se dispondrán los niños sentados en forma de “U” de frente al guiñol. Se harán grupos de 4 niños/as y cada niño/a elegirá un títere. Cada grupo tendrá que representar una historia relacionada con el tema que proponga la educadora. Esta actividad durará 1 hora.

- Baile con canciones infantiles: Esta actividad se divide en dos partes. La primera será dirigida por la educadora y la segunda será libre. En esta, los niños/as podrán realizar sus bailes más divertidos y preferidos.

- Ritmas y trabalenguas: Una vez que los niños estén en forma de “U”, la educadora se sentará frente a ellos/as y leerá ritmas y trabalenguas sencillos que los niños/as repetirán. Los trabalenguas implicarán cierta dificultad de pronunciación, para que al decirlos se creen situaciones divertidas entre los niños y la duración será de 30 minutos aproximadamente.

- Películas infantiles: Shrek. Los niños se situarán cómodos frente al televisor, para pasar un rato agradable con la película. Una vez que finalice se comentará y los niños/as tendrán que hacer un dibujo sobre ella.
Realizado por: Irii y Giio.

domingo, 7 de noviembre de 2010

Contos para as emocións



Xan era un cativo de cinco anos que levaba ás costas unha mochila cargadiña de medos dende que era aínda máis cativo. Xan tiña medo ó monstro que se agochaba baixo a súa cama e ó que vivía no seu armario, ó cadelo do seu veciño, ás arañas que de cando en vez se entremeten na súa casa, a aquela boneca de cara fea que a súa irmá ten enriba da cama e a tantísimas cousas máis que se as seguiramos nomeando e puxeramos en ringleira letra tras letra poderiamos dar a volta ó mundo!


Xan sempre durmía ca luz acesa por que así os monstros que vivían na súa habitación non saían dos seu escondites. Pero cando Xan estaba a piques de cumprir os seis anos, a súa nai díxolle que xa ía sendo hora de que os seus medos se foran e que estaba a chegar ó día no que lle apagarían a luz para durmir. Xan ó escoitar a súa nai comezou a chorar, e chorar, e chorar e non deixaba de chorar! Tanto choraba que ata a súa avoa que vivía ben lonxe o escoitou e apresurouse a chamalo para saber cal era o motivo de tal alboroto. Xan sen deixar de chorar contoulle o que tanto o atemorizaba pero a súa avoa, que xa tiña moito vivido e moitos medos superados, deu ca solución!


 Claro que si!!!Xan nunca volveu ter medo porque cando algún dos monstros da súa habitación quería meterlle medo facíalle a burla botando a lingua tan fora como lle era posible. Se se atopaba no portal co can do veciño do quinto, tíñao ben fácil subir polas escaleiras áxil coma un lince. Ah!por certo o da boneca da súa irmá foi o que máis doada solución tivo en canto acabou a conversación ca súa avoa colleu uns rotuladores de cores e mudoulle a cara de tal xeito que a converteu case case nunha modelo de revista!
 E así foi como Xan deu superado todos os seus medos!



TEXTO: Raquel Pais López.

IMÁGENES: Kanija-Kanika, Gustavo Alonso Piñeiro.

Gracias Raquelhina por deixarnos ilustrar este bonito texto.

jueves, 4 de noviembre de 2010

QUE ASCOOOOO!!


El asco es una emoción básica derivada por una respuesta emocional producida por una impresión desagradable causada por algo.




La siguiente unidad didáctica está pensada para un aula de 20 niños/as de 3 años de edad.


-Actividades:


1. Les presentaremos a los niños/as una serie de alimentos ( limón, fresa, coliflor, tomate, cebolla, aceitunas rellenas de anchoa, lenguas de gato (galletas) ... ) , éstos los pondriamos en platos alrededor de una mesa para que los niños/as vayan probando, mientras las educadoras van tomando nota de sus reacciones ( si les da asco, si les gusta.. )


2. Al igual que la actividad anterior pondriamos en recipientes los siguientes materiales: harina con agua, pintura de dedos, arena, hierba, una peluca... para que de esta manera vayan tocandolos y las educadoras observen sus distintas reacciones.


3. Empleando un proyector pondriamos distintas imágenes ( intercalando imagenes desagradables y agradables ) y les pediriamos que nos fueran contando como se sienten.


Con estas actividades ademas de trabajar la emoción del ASCO, también los niños/as desarrollan sus sentidos ( gusto, tacto , vista ).


-Temporalización:

· Para las actividades 1 y 2 emplearemos el tiempo necesario para que ellos/as puedan probar cada alimento y material, y luego aproximadamente 30 minutos para intercambiar opiniones sobre como se sintieron en la actividad


· Para la actividad 3 les pondriamos cada imagen aproximadamente un minuto y después de que hayan observado detenidamente la imagen y nosotras su reacción les preguntariamos sus sensaciones sobre la imagen.



- Objetivos:

· Desarrollar el sentido del gusto, tacto y vista.

· Probar diferentes sensaciones.

· Intercambiar las distintas experiencias con sus compañeros.

· Aprender a reconocer la reacción (ASCO).

· Conseguir que los niños/as controlen sus emociones.


- Contenidos:


· Sentido del gusto, tacto y vista.

· Reconocimiento de la reacción (ASCO).

· Preparación para que los niños puedan controlar sus emociones.

· Prueba de distintos alimentos y materiales.



NURIA Y SANDRA

miércoles, 3 de noviembre de 2010

A EDUCACIÓN

Dende o meu punto de vista, a educación é unha parte moi importante da nosa vida, imprescindible quizáis; debido a que se nos falta nos limitaría socialmente porque grazas a ela compartimos as nosas ideas, cultura, coñecementos....
Eu cando penso no termo educación, diferencio entre a educación dos coñecementos; é dicir o que aprendemos ó longo da nosa vida e o termo educación refirido a saber comportarse en diferentes situacións. Ámbalas dúas son necesarias e normalmente soen aprenderse na escola e na casa.
Para min as dúas son importantes que as persoas as desenvolvan, pero paréceme imprescindible saber comportarse, xa que por moitos coñecementos que teñas se non sabes estar en diferentes situacións, non tes educación.
Por todo isto creo que é esencial que as novas xeracións estén ben educadas e que todos colaboremos para lograr este principio básico.

lunes, 1 de noviembre de 2010

Ollo a estribor!


Subín xa no blogue das lambetadas o que falamos o venres sobre o Magosto, a vosa dereita está :) 
Un click do noso interese... o poñemos tamén á dereita? Ademais... están a traballar o medo! Poñémonos en contacto?